Zastarjelost potraživanja
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Zastarjelost potraživanja
Nije prekršeno apelanticino pravo na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, niti pravo na imovinu iz člana II/3.k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1. Protokola broj 1 uz ovu konvenciju kada su Vrhovni sud i Kantonalni sud detaljno i jasno obrazložili svoj zaključak da je nastupila zastarjelost potraživanja zbog proteka objektivnog zastarnog roka iz člana 376. stav 2. Zakona o obligacionim odnosima, s obzirom na to da je predmetna šteta nastala 5. maja 1992. godine, a apelantica je tužbu podnijela 12. avgusta 1998. godine.
Naknada plate i pripadajućih doprinosa
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Naknada plate i pripadajućih doprinosa
Postoji povreda prava na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada je Sud BiH, pri donošenju svoje odluke kojom je potvrdio drugostepenu odluku u pogledu dijela tužbenog zahtjeva apelanta, proizvoljno primijenio odredbu člana 144. stav (1) Zakona o parničnom postupku pred Sudom Bosne i Hercegovine kada je tuženu obavezao da apelantu naknadi plate i pripadajuće doprinose do dana vještačenja, iako je citiranom odredbom propisano da se dosuđuju potraživanja koja su dospjela do zaključenja glavne rasprave.
Stambeni odnosi
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Stambeni odnosi
Nema povrede prava na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine u situaciji kada u osporenoj odluci ne postoje elementi koji bi ukazivali na proizvoljnost u utvrđivanju činjeničnog stanja i primjeni materijalnog prava, odredaba Zakona o stambenim odnosima, kad je Kantonalni sud u osporenoj presudi zaključio da je tužba apelantice neosnovana budući da je podnositeljica zahtjeva dokazala da je član porodičnog domaćinstva umrlog nosioca stanarskog prava i da joj pripada pravo da nastavi koristiti predmetni stan zbog čega je odbijen apelanticin zahtjev za njeno iseljenje.
Kažnjavanje samo na osnovu zakona
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Kažnjavanje samo na osnovu zakona
Nema kršenja člana 7. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada je primijenjen krivični zakon kojim je zločin protiv čovječnosti propisan kao krivično djelo i propisana kazna za njegovo izvršenje, iako taj zakon nije bio na snazi u vrijeme izvršenja predmetnog djela, jer stav 2. člana 7. ove konvencije, odnosno član 4a. Krivičnog zakona BiH dopušta izuzetke u retroaktivnoj primjeni materijalnog zakona kada se radi o predmetima koji se tiču ratnih zločina i zločina kršenja međunarodnog humanitarnog prava, koje su prihvatili civilizovani narodi, a predmetni slučaj predstavlja izuzetak od pravila iz stava 1. člana 7. Evropske konvencije.
Pravo na pravično suđenje
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Pravo na pravično suđenje
Postoji kršenje prava na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda u odnosu na donošenje odluke u razumnom roku kada je predmetni postupak utvrđivanja sticanja prava vlasništva, koji po prirodi nije hitan i u kojem nije trebalo razmotriti posebno složena činjenična i pravna pitanja, trajao osam godina i šest mjeseci, od čega pred Opštinskim sudom četiri godine, a pred Kantonalnim sudom tri godine, pri čemu nema objektivnih okolnosti koje bi bile od uticaja na ovako dugo trajanje predmetnog postupka.
Dokazivanje prekršaja
SUDSKA PRAKSA BiH
Dokazivanje prekršaja
Za dokazivanje prekršaja prekoračenje brzine nisu dovoljne fotografije sačinjene mobilnim radarskim sistemom „Ramer 10“ na kojima se ne vidi vozač kada je vozilo fotografisano sa zadnje strane, ukoliko okrivljeni uspješno negira da je tom prilikom upravljao vozilom.
Pravo na slobodu izražavanja
SUDSKA PRAKSA BiH
Pravo na slobodu izražavanja
Nema povrede prava na slobodu izražavanja iz člana II/3.h) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 10. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada je osporenim odlukama redovnih sudova naloženo apelantu da tužiocu isplati naknadu nematerijalne štete nanesene njegovom ugledu i časti iznošenjem neistinitih činjenica, pri čemu je „miješanje“ u apelantovo pravo na slobodu izražavanja bilo u skladu sa zakonom, imalo cilj da „zaštiti prava drugih“ i bilo je „neophodna mjera u demokratskom društvu“, te je postignuta pravična ravnoteža između tužiočevog prava na ugled i apelantovog prava na slobodu izražavanja.
Parkiranje vozila na rezervisano parking mjesto
Parkiranje vozila na rezervisano parking mjesto
Zaustavljanje ili parkiranje vozila na rezervisano parking mjesto nije prekršaj.
Naknada nematerijalne štete
Naknada nematerijalne štete
Nema kršenja prava na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine kada nema ničeg što bi ukazivalo da su redovni sudovi proizvoljno primijenili pravo kada su, shodno odredbama čl. 154, 170. i 200. Zakona o obligacionim odnosima i člana 5. Pravilnika o izvođenju izleta, ekskurzija i škole u prirodi, obavezali apelantkinju na naknadu nematerijalne štete tužiteljki zbog povređivanja u toku trajanja izleta koji je apelantkinja organizovala, a na kojem radnik apelantkinje – razredna nastavnica tužiteljke – nije preduzela odgovarajuće mjere radi zaštite i čuvanja učenika, uključujući i tužiteljku, kada su redovni sudovi dali argumentovana obrazloženja za svoje odluke. Pri tome su redovni sudovi dali jasnu analizu svih sprovedenih dokaza, a činjenica da je tužiteljka mogla naplatiti premiju osiguranja zbog povređivanja i od osiguravajućeg društva nema uticaja na pravo tužiteljke da traži naknadu i od apelantkinje kao odgovorne za pretrpljene povrede.
Odluka o produženju pritvora
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Odluka o produženju pritvora
Osporenim rješenjima u okolnostima konkretnog slučaja nije došlo do kršenja prava iz člana II/3.d) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 5. stav 1. tačka c) i stav 3. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada su redovni sudovi odluku o produženju pritvora apelantu zasnovali na postojanju osnovane sumnje da je počinio krivično djelo iz optužnice i postojanju posebnog pritvorskog razloga i okolnosti iz odredbe člana 197. stav 1. tačka g) Zakona o krivičnom postupku Republike Srpske, u vezi s čim su ponudili razloge i obrazloženja koja ne ukazuju da je pritvor prema apelantu određen proizvoljno već je odluka o produženju pritvora utemeljena na relevantnim odredbama Zakona o krivičnom postupku Republike Srpske.