Zabrana diskriminacije na radu
RADNO PRAVO
Zabrana diskriminacije na radu
Za utvrđenje diskriminacije, odnosno diskriminatorskog postupanja potrebno je da se lice koje traži zaštitu nalazi u uporedivoj ili bitno sličnoj situaciji u odnosu na drugo lice u odnosu na koje smatra da je diskriminisano, da je pravljenje razlike neopravdano i da je vezano za neko lično svojstvo diskriminisanog lica, a ukoliko se lice koje traži sudsku zaštitu ne nalazi u takvoj situaciji, diskriminacije nema, pa samim tim nema ni povrede prava ličnosti diskriminatorskim postupanjem.
Dozvoljenost revizije u radnom sporu
USTAVNO PRAVO
Dozvoljenost revizije u radnom sporu
Nije prihvatljivo pravno stanovište da revizija nije dozvoljena u sporu radi utvrđenja diskriminacije i poništaja aneksa ugovora o radu.
Posebna zaštita na radu osoba sa invaliditetom
USTAVNO PRAVO
Posebna zaštita na radu osoba sa invaliditetom
Ustavna garancija o posebnoj zaštiti na radu osoba sa invaliditetom, ne štiti ove osobe u slučajevima kada svojom krivicom učine povredu radne obaveze, ne poštuju radnu disciplinu ili se neadekvatno ponašaju na svom radnom mestu.
Zabrana diskriminatorskog postupanja
RADNO PRAVO
Zabrana diskriminatorskog postupanja
Postoji diskriminatorsko postupanje tužene škole prema tužilji time što je aneksom ugovora o radu tužilja upućena da obavlja poslove u odeljenje škole u drugo mesto rada van sedišta škole, samo na osnovu činjenice što je tužilja u drugom stanju i na održavanju trudnoće.
Zabrana diskriminacije
USTAVNO PRAVO
Zabrana diskriminacije
Uslov koji mora biti ispunjen da bi došlo do toga da tuženi dokazuje da usled određenog akta koji je počinio prema tužiocu, nije došlo do povrede načela jednakosti, jeste da tužilac prvo učini verovatnim da je akt diskriminacije prema njemu učinjen.
Pravo na zabranu diskriminacije
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Pravo na zabranu diskriminacije
Nije bilo kršenja prava iz člana II/4. Ustava Bosne i Hercegovine i člana 14. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda i člana 1. Protokola broj 12. uz ovu konvenciju kada se apelant neosnovano pozvao na kršenje navedenog prava i praksu Evropskog suda za ljudska prava, pri čemu iz osporenih odluka ne proizlazi da je apelant u predmetnim postupcima na bilo koji način bio diskriminisan.
Zabrana diskriminacije
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Zabrana diskriminacije
Nije prekršeno pravo iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine u vezi sa pravom iz člana II/4. Ustava Bosne i Hercegovine, te pravo iz člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda u vezi sa pravom iz člana 14. ove konvencije budući da apelanti nisu ponudili nikakav dokaz o tome da su tretirani drugačije u odnosu na druga lica u istoj ili sličnoj situaciji, a eventualna proizvoljnost i diskriminaciona primjena zakona nisu očigledne.
Opšta zabrana diskriminacije
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Opšta zabrana diskriminacije
Prema praksi Ustavnog suda i Evropskog suda, neki akt ili propis je diskriminirajući ako pravi razliku između pojedinaca ili grupa koje se nalaze u sličnoj situaciji, te ako u tom razlikovanju izostane objektivno i razumno opravdanje, odnosno ako nije bilo razumnog odnosa proporcionalnosti između upotrijebljenih sredstava i ciljeva čijem ostvarenju se teži. Međutim, prema praksi Evropskog suda, državni organi imaju određenu slobodu procjene kada odlučuju da li i u kojoj mjeri razlike u inače sličnim situacijama opravdavaju različit tretman prema zakonu. Obim te slobode procjene varira u zavisnosti od okolnosti samog predmeta i pozadine tog predmeta.
Princip nezavisnosti pravosuđa i opšta zabrana diskriminacije
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Princip nezavisnosti pravosuđa i opšta zabrana diskriminacije
Pravosudni sistem ima vrlo važnu ulogu i u zaštiti ljudskih prava i osnovnih sloboda u čemu ključnu ulogu ima i princip nezavisnosti sudova. Ovaj princip je zagarantovan i odredbom člana 6. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, koji zahtijeva da svaku odluku mora donijeti nezavisni i nepristrani sud uspostavljen u skladu sa zakonom. S tim u vezi je i zahtjev Evropskog suda da sud mora biti nezavisan i od izvršne vlasti i od stranaka.
Sloboda misli, savjesti i vjere i zabrana diskriminacije
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Sloboda misli, savjesti i vjere i zabrana diskriminacije
Član 9. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda ne štiti svaki čin motivisan ili inspirisan vjerom ili uvjerenjem. U demokratskim društvima, u kojima nekoliko vjera koegzistira u okviru jedne iste populacije, može biti neophodno da se uvedu ograničenja slobode da se manifestuje vjera ili uvjerenje kako bi se uskladili interesi raznih grupa i osiguralo poštovanje uvjerenja svakog lica. To proističe kako iz stava 2. člana 9, tako i iz pozitivne obaveze države prema članu 1. Evropske konvencije da osigura svakome u njenoj nadležnosti prava i slobode definisane Evropskom konvencijom.