Tag Archives for " zabrana diskriminacije "

Pravo na zabranu diskriminacije

SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE

Pravo na zabranu diskriminacije

Nije bilo kršenja prava iz člana II/4. Ustava Bosne i Hercegovine i člana 14. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda i člana 1. Protokola broj 12. uz ovu konvenciju kada se apelant neosnovano pozvao na kršenje navedenog prava i praksu Evropskog suda za ljudska prava, pri čemu iz osporenih odluka ne proizlazi da je apelant u predmetnim postupcima na bilo koji način bio diskriminisan.

Zabrana diskriminacije

SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE

Zabrana diskriminacije

Nije prekršeno pravo iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine u vezi sa pravom iz člana II/4. Ustava Bosne i Hercegovine, te pravo iz člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda u vezi sa pravom iz člana 14. ove konvencije budući da apelanti nisu ponudili nikakav dokaz o tome da su tretirani drugačije u odnosu na druga lica u istoj ili sličnoj situaciji, a eventualna proizvoljnost i diskriminaciona primjena zakona nisu očigledne.

Opšta zabrana diskriminacije

SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE

Opšta zabrana diskriminacije

Prema praksi Ustavnog suda i Evropskog suda, neki akt ili propis je diskriminirajući ako pravi razliku između pojedinaca ili grupa koje se nalaze u sličnoj situaciji, te ako u tom razlikovanju izostane objektivno i razumno opravdanje, odnosno ako nije bilo razumnog odnosa proporcionalnosti između upotrijebljenih sredstava i ciljeva čijem ostvarenju se teži. Međutim, prema praksi Evropskog suda, državni organi imaju određenu slobodu procjene kada odlučuju da li i u kojoj mjeri razlike u inače sličnim situacijama opravdavaju različit tretman prema zakonu. Obim te slobode procjene varira u zavisnosti od okolnosti samog predmeta i pozadine tog predmeta.

Princip nezavisnosti pravosuđa i opšta zabrana diskriminacije

SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE

Princip nezavisnosti pravosuđa i opšta zabrana diskriminacije

Pravosudni sistem ima vrlo važnu ulogu i u zaštiti ljudskih prava i osnovnih sloboda u čemu ključnu ulogu ima i princip nezavisnosti sudova. Ovaj princip je zagarantovan i odredbom člana 6. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, koji zahtijeva da svaku odluku mora donijeti nezavisni i nepristrani sud uspostavljen u skladu sa zakonom. S tim u vezi je i zahtjev Evropskog suda da sud mora biti nezavisan i od izvršne vlasti i od stranaka.

Sloboda misli, savjesti i vjere i zabrana diskriminacije

SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE

Sloboda misli, savjesti i vjere i zabrana diskriminacije

Član 9. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda ne štiti svaki čin motivisan ili inspirisan vjerom ili uvjerenjem. U demokratskim društvima, u kojima nekoliko vjera koegzistira u okviru jedne iste populacije, može biti neophodno da se uvedu ograničenja slobode da se manifestuje vjera ili uvjerenje kako bi se uskladili interesi raznih grupa i osiguralo poštovanje uvjerenja svakog lica. To proističe kako iz stava 2. člana 9, tako i iz pozitivne obaveze države prema članu 1. Evropske konvencije da osigura svakome u njenoj nadležnosti prava i slobode definisane Evropskom konvencijom.

Povreda prava na slobodu okupljanja: prva odluka Ustavnog suda Bosne i Hercegovine (II deo)

UDK: 342.726-055.3(497.6)

POVREDA PRAVA NA SLOBODU OKUPLJANJA: PRVA ODLUKA USTAVNOG SUDA BOSNE I HERCEGOVINE (II deo)
Prof. dr Milena Simović, zamjenik direktora u Sekretarijatu za zakonodavstvo u Vladi Republike Srpske i vanredni profesor na Fakultetu za bezbjednost i zaštitu Nezavisnog univerziteta u Banjoj Luci.

Rezime: Članom 11. Evropske konvencije garantovano je pravo na slobodu okupljanja svima koji imaju namjeru organizovati mirno okupljanje. Prema stanovištu Evropskog suda, garancije ustanovljene ovim članom pokrivaju kako privatna tako i javna okupljanja. Garancije ustanovljene ovim članom odnose se na organizatora okupljanja, čak i kad se u ulozi organizatora pojavljuje udruženje.

Ključne reči: Evropska konvencija, prvo na slobodu okupljanja, zabrana diskriminacije.

Povreda prava na slobodu okupljanja: prva odluka Ustavnog suda Bosne i Hercegovine (I deo)

UDK: 342.726-055.3(497.6)

POVREDA PRAVA NA SLOBODU OKUPLJANJA: PRVA ODLUKA USTAVNOG SUDA BOSNE I HERCEGOVINE (I deo)
Prof. dr Milena Simović, zamjenik direktora u Sekretarijatu za zakonodavstvo u Vladi Republike Srpske i vanredni profesor na Fakultetu za bezbjednost i zaštitu Nezavisnog univerziteta u Banjoj Luci

Rezime: Članom 11. Evropske konvencije garantovano je pravo na slobodu okupljanja svima koji imaju namjeru organizovati mirno okupljanje. Prema stanovištu Evropskog suda, garancije ustanovljene ovim članom pokrivaju kako privatna tako i javna okupljanja. Garancije ustanovljene ovim članom odnose se na organizatora okupljanja, čak i kad se u ulozi organizatora pojavljuje udruženje.

Ključne reči: Evropska konvencija, prvo na slobodu okupljanja, zabrana diskriminacije.

Zabrana diskriminacije u vezi s pravom na pravično suđenje

SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE

Zabrana diskriminacije u vezi s pravom na pravično suđenje

Pravo iz člana 14. Evropske konvencije je akcesorno pravo. To znači da ovaj član ne obezbjeđuje nezavisno i samostalno pravo na nediskriminaciju, već na diskriminaciju po ovom članu može da se pozove samo u vezi s ”uživanjem prava i sloboda garantovanih Evropskom konvencijom“.