Pravo na zabranu diskriminacije
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Pravo na zabranu diskriminacije
Nije bilo kršenja prava iz člana II/4. Ustava Bosne i Hercegovine i člana 14. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda i člana 1. Protokola broj 12. uz ovu konvenciju kada se apelant neosnovano pozvao na kršenje navedenog prava i praksu Evropskog suda za ljudska prava, pri čemu iz osporenih odluka ne proizlazi da je apelant u predmetnim postupcima na bilo koji način bio diskriminisan.
Pravo na djelotvoran pravni lijek
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Pravo na djelotvoran pravni lijek
Nije povrijeđeno apelantovo pravo na djelotvoran pravni lijek iz člana 13. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda u vezi sa pravom na pravično suđenje kada je redovni sud, u situaciji kada je utvrdio da je predmetno izvršenje u cijelosti sprovedeno, donio odluku protiv koje po samom zakonu nije dozvoljen pravni lijek.
Povreda principa in dubio pro reo
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Povreda principa in dubio pro reo
Postoji povreda prava na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 6. st. 1. i 2. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda u situaciji kada je Vrhovni sud donio osporenu presudu bez poštovanja pravnog stava Ustavnog suda izraženog u Odluci AP 2635/09 od 28. septembra 2012. godine, odnosno kada u postupku nije dato logično i uvjerljivo obrazloženje da je optužba dokazala apelantovu krivicu za predmetno krivično djelo, nego obrazloženja presuda ostavljaju razumnu sumnju o apelantovoj krivici.
Pravo na privatni i porodični život, dom i prepisku
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Pravo na privatni i porodični život, dom i prepisku
Nema kršenja prava iz člana II/3.f) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 8. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada su redovni sudovi u osporenim presudama dali jasne i precizne razloge zasnovane na zakonu zbog čega je u konkretnom slučaju apelant odbijen s postavljenim tužbenim zahtjevom, u čemu Ustavni sud ne vidi bilo kakvu proizvoljnost, kao i da je miješanje u apelantovo pravo na ugled imalo legitiman cilj i bilo u skladu s principom proporcionalnosti, odnosno da na njega nije stavljen pretjeran teret.
Nepristrasan sud
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Nepristrasan sud
Povrijeđeno je pravo apelanta na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda pred nepristrasnim sudom jer je u istom predmetu ista sutkinja učestvovala u sastavu vijeća u kojem je donesena odluka o žalbi kojom je ukinuta prvostepena presuda (kojom je apelant oslobođen od optužbe da je počinio krivična djela) i određeno održavanje pretresa pred drugostepenim sudom, kao i u sastavu trećestepenog sudskog vijeća koje je odlučivalo o žalbi protiv drugostepene presude.
Mjere zabrane
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Mjere zabrane
Nema kršenja prava na slobodu i sigurnost ličnosti iz člana II/3.d) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 5. stav 1. tačka c) Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada je Sud BiH razmotrio i u žalbenom postupku, u smislu garancija člana 5. stav 4. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, dao jasno, precizno i detaljno obrazloženje zašto je odluka o određivanju mjera zabrane apelantu zakonita, odnosno zašto apelantovi navodi ne mogu dovesti do drugačije odluke.
Zaštita lica s duševnim smetnjama
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Zaštita lica s duševnim smetnjama
U konkretnom slučaju postoji kršenje prava iz člana II/3.d) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 5. stav 1.e) Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, jer prilikom apelantovog smještaja i boravka u Zavodu za zbrinjavanje mentalno-invalidnih lica „Drin“ Fojnica (u daljnjem tekstu: Zavod) nisu poštovani suštinski proceduralni propisi i pravila Zakona o zaštiti lica s duševnim smetnjama Federacije BiH.
Pravo apelanata na slobodu kretanja i prebivališta
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Pravo apelanata na slobodu kretanja i prebivališta
Nije povrijeđeno pravo apelanata na slobodu kretanja i prebivališta iz člana II/3.m) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 2. Protokola broj 4 uz Evropsku konvenciju za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada je to njihovo pravo ograničeno u zakonitom postupku, na osnovu relevantnih odredaba Zakona o krivičnom postupku BiH, izricanjem mjera koje su bile nužne u demokratskom društvu i kojima nije narušeno načelo proporcionalnosti na štetu apelanata.
Pritvor
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Pritvor
Ne postoji povreda prava na slobodu i sigurnost osobe iz člana II/3.(d) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 5. stav 1c i stav 3. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda u situaciji kada odluka o određivanju pritvora sadrži iscrpne i jasne razloge kako u pogledu postojanja opšteg uslova za određivanje pritvora iz člana 132. stav 1. Zakona o krivičnom postupku BiH tako i u pogledu postojanja posebnih uslova propisanih u tački b) iste odredbe, jer se u toku postupka pokazalo da se prethodno izrečenim mjerama zabrane upravo zbog apelantovog ponašanja nije moglo osigurati uspješno vođenje krivičnog postupka protiv apelanta.
Zabrana diskriminacije
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Zabrana diskriminacije
Nije prekršeno pravo iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine u vezi sa pravom iz člana II/4. Ustava Bosne i Hercegovine, te pravo iz člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda u vezi sa pravom iz člana 14. ove konvencije budući da apelanti nisu ponudili nikakav dokaz o tome da su tretirani drugačije u odnosu na druga lica u istoj ili sličnoj situaciji, a eventualna proizvoljnost i diskriminaciona primjena zakona nisu očigledne.