Pravo na ličnu slobodu i sigurnost

Pravo na ličnu slobodu i sigurnost
Povrijeđeno je apelantovo pravo na slobodu i sigurnosti ličnosti iz člana II/3.d) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 5. stav 1. tačka c) i stav 3. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada su redovni sudovi prilikom određivanja pritvora apelantu propustili navesti konkretne razloge i okolnosti koje opravdavaju zaključak da bi puštanje apelanta na slobodu rezultiralo vanrednim okolnostima usljed stvarne prijetnje narušavanja javnog reda u smislu odredbi člana 197. stav 1. tačka g) Zakona o krivičnom postupku Republike Srpske. Takođe, nije povrijeđeno apelantovo pravo na slobodu i sigurnost ličnosti iz člana II/3.d) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 5. stav 1. tačka c) i stav 3. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda jer su redovni sudovi dali dovoljne razloge za postojanje osnovane sumnje da je apelant počinio krivično djelo koje mu se stavlja na teret, a da opasnost od apelantovog bjekstva nisu ocijenili in abstracto ili proizvoljno u smislu odredbi člana 197. stav 1. tačka a) Zakona o krivičnom postupku Republike Srpske. Pri tome, redovni sudovi nisu propustili razmotriti izricanje alternativnih/blažih mjera apelantu umjesto pritvora.

Pravo na ličnu slobodu i bezbjednost

SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE

Pravo na ličnu slobodu i bezbjednost

Ustavni sud je u više svojih odluka naglasio da se pravo na slobodu ličnosti ubraja u jedno od najznačajnijih ljudskih prava, te da član 5. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda daje zaštitu da niko ne smije biti proizvoljno lišen slobode. Proizvoljnost lišavanja slobode ocjenjuje se u prvom redu u odnosu na poštovanje proceduralnih zahtjeva zakona koji je primijenjen u konkretnom slučaju i koji mora biti usklađen i sa standardima iz Evropske konvencije.