Nediskriminacija

SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE

Nediskriminacija
Nema kršenja člana II/4. Ustava Bosne i Hercegovine i člana 14. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda u vezi s pravom na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 6. stav 1. ove konvencije kada apelant, osim navoda o povredi ovog prava, nije ponudio argumente i razloge koji bi ukazivali na vjerovatnoću da je drugačije tretiran u odnosu na druga lica u identičnoj situaciji.

I z o b r a z l o ž e n j a:
Ustavni sud primjećuje da se apelant nije izjasnio u vezi s kojim pravom smatra da je diskriminisan, ali da iz navoda apelacije proizlazi da smatra da je diskriminisan u odnosu na pravo na pravično suđenje. S obzirom na to da iz dostavljene dokumentacije proizlazi da apelant, osim ovog navoda, u predmetnoj apelaciji nije ponudio bilo kakve argumente i razloge koji bi ukazivali na vjerovatnoću da je u konkretnoj činjeničnoj situaciji i osporenim odlukama drugačije tretiran u odnosu na druga lica u identičnoj situaciji, niti takvo što proizlazi iz činjenica predmeta, Ustavni sud smatra neosnovanim navode o povredi prava na nediskriminaciju iz člana 14. Evropske konvencije u vezi s pravom na pravično suđenje.
Takođe, s obzirom na to da principe koji se odnose na zabranu diskriminacije iz člana 14. Evropske konvencije i člana 1. Protokola broj 12 uz Evropsku konvenciju treba tumačiti na isti način (vidi Evropski sud, Sejdić i Finci protiv Bosne i Hercegovine, presuda od 22. decembra 2009. godine, tačka 55), Ustavni sud smatra da u okolnostima konkretnog slučaja nema ništa što bi ukazivalo na kršenje zabrane diskriminacije iz navedene odredbe.
(Odluka Ustavnog suda Bosne i Hercegovine, broj AP-4045/20 od 7. IX 2022)