Pravo na rentu

SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE

Pravo na rentu
Nema povrede prava na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada su redovni sudovi dali jasno i argumentovano obrazloženje o neutemeljenosti apelantovih prigovora kojima je, pozivajući se na odredbu člana 216. Zakona o obligacionim odnosima, smatrao da nije dužan vratiti primljeno na ime rente, a koji zaključci se ne čine proizvoljnim u segmentima koje je apelant osporavao.

I z o b r a z l o ž e n j a:
U konkretnom slučaju iz činjenica predmeta proizlazi da je apelantu renta bila određena na temelju člana 195. stav 2. ZOO (Zakon o obligacionim odnosima – “Službeni list SFRJ”, br. 29/78, 39/85, 45/89 i 57/89, “Službeni list RBiH”, br. 2/92, 13/93 i 13/94 i “Službene novine Federacije BiH”, br. 29/03 i 42/11), odnosno zbog toga što je apelant, uslijed djelimične nesposobnosti za rad koja je bila uzrokovana ozljedom na radu, bio raspoređen na poslove sa manjim primanjima, pa je gubio zaradu kod tužitelja kao poslodavca. Prema tome, Ustavni sud smatra da je u takvoj situaciji potpuno logično obrazloženje redovnih sudova da je apelant morao znati da se njegovim umirovljenjem visina rente zbog gubitka zarade ne može određivati prema primanjima usporednih radnika, već prema penziji usporednih penzionera, odnosno da je morao znati da će njegovim penzionisanjem renta biti manja. Pri tome, Ustavni sud smatra da na proizvoljnost navedenih zaključaka ne ukazuju apelantove tvrdnje da mu je isplata vršena na temelju ranije pravosnažne odluke, jer ta činjenica, sama po sebi, ne može značiti da je apelant bio savjestan, naročito kod postojanja drugih okolnosti na koje su redovni sudovi ukazali. Saglasno tome, Ustavni sud smatra da nema ništa što ukazuje da su zaključci redovnih sudova o neutemeljenosti apelantovog tužbenog zahtjeva proizvoljni, posebno ne u mjeri u kojoj bi Ustavni sud vlastitim tumačenjem činjenica konkretnog predmeta relevantnih odredaba čl. 210. i 216. ZOO zamijenio te zaključke, zbog čega su neutemeljeni navodi o povredi prava na pravično suđenje.
(Odluka Ustavnog suda Bosne i Hercegovine, broj AP-4181/20 od 6. VII 2022)