Pravo na pravično suđenje – Radni spor
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Pravo na pravično suđenje
Radni spor
Nije povrijeđeno pravo apelanata na pravično suđenje iz člana II/3.e) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda kada su redovni sudovi odbili tužbeni zahtjev apelanata zbog promašene pasivne legitimacije, za što u obrazloženjima osporenih presuda nije izostalo jasno i argumentovano obrazloženje utemeljeno na relevantnim odredbama procesnog prava. Pri tom, nije povrijeđeno ni pravo apelanata na suđenje u “razumnom roku“ u situaciji kada apelanti nisu mogli imati legitimno očekivanje da će uspjeti u postupku koji je bio usmjeren protiv organa koji s njima nije bio u poslovno-pravnom odnosu.
Stambeni odnosi
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Stambeni odnosi
Oba redovna suda su faktički odbila apelantov tužbeni zahtjev iz više osnova, a pri tome ni za jedan od njih nisu dali jasno i logično obrazloženje. U konačnici je ostalo nejasno iz kojih razloga je zapravo odbijen apelantov tužbeni zahtjev – da li zato što apelant nije bio član porodičnog domaćinstva njegovog djeda i bake u smislu člana 6. Zakona o stambenim odnosima i dosljedno tome da li je s obzirom na stepen srodstva bitna samo zajednica života ili se traži ekonomska zajednica od 10 godina ili zato što apelant nema pravni interes za utvrđenje ili zato što nije bespravni korisnik predmetnog stana u smislu člana 30. Zakona o stambenim odnosima ili zato što tužena nije pasivno legitimisana.
Naknada nematerijalne štete
SUDSKA PRAKSA BOSNE I HERCEGOVINE
Naknada nematerijalne štete
Nema kršenja prava na pravično suđenje iz člana II/3.) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 6. stav 1. Evropske konvencije kada u konkretnom slučaju nema ništa što bi ukazivalo da su redovni sudovi proizvoljno utvrdili činjenično stanje i proizvoljno primijenili materijalno pravo.