Utvrđivanje komunalne takse za isticanje firme na poslovnom prostoru pravnog lica

UPRAVNO PRAVO

Utvrđivanje komunalne takse za isticanje firme na poslovnom prostoru pravnog lica

Utvrđivanje komunalne takse pravnom licu za isticanje firme u većem iznosu od zakonom propisanog, uslovljeno je prethodnom saglasnošću ministarstva nadležnog za poslove finansija.

I z o b r a z l o ž e n j a:
Imajući u vidu činjenično stanje utvrđeno u sprovedenom postupku, po nalaženju Upravnog suda, kod imperativnog zakonskog ograničenja iz citirane odredbe člana 15a stav 4. Zakona o finansiranju lokalne samouprave, prvostepeni organ nije bio ovlašćen da tužiocu utvrdi komunalnu taksu za isticanje firme u većem iznosu od zakonom propisanog, bez obzira na način i iznos koji je u pogledu komunalne takse utvrđen Odlukom o lokalnim komunalnim taksama za teritoriju grada Kragujevca, jer je odmeravanje pravnom licu većeg iznosa od deset prosečnih zarada po zaposlenom, ostvarenih na teritoriji jedinice lokalne samouprave, uslovljeno prethodnom saglasnošću nadležnog ministarstva, koja u ovom slučaju nije tražena, niti pribavljena. Stoga, kako prvostepeni organ nije pribavio prethodnu saglasnost od ministarstva nadležnog za poslove finansija da može da utvrdi veći iznos firmarine od iznosa predviđenog zakonom, to nije bilo zakonskog osnova ni za odmeravanje lokalne komunalne takse za isticanje firme na poslovnom prostoru primenom kriterijuma sadržanih u Odluci o lokalnim komunalnim taksama za teritoriju grada Kragujevca.
Osim navedenog, osnovano se tužbom ukazuje da poslovna jedinica, odnosno ogranak i predstavništvo privrednog subjekta ne mogu biti obveznici lokalne komunalne takse za isticanje firme na poslovnom prostoru, zato što nemaju svojstvo pravnog lica. Sud je pritom imao u vidu da je odredbom člana 16. stav 1. Zakona o finansiranju lokalne samouprave propisano da je firma, u smislu tog zakona, svaki istaknuti naziv ili ime koje upućuje na to da pravno ili fizičko lice obavlja određenu delatnost, dok je odredbom stava 3. istog člana Zakona propisano da se za svaku firmu van poslovnog objekta plaća taksa za svaku istaknutu firmu. Međutim, sud ukazuje da isti zakon maksimalni iznos firmarine vezuje za pravno lice, a ne za poslovni prostor i to na godišnjem nivou. To dalje znači da, nezavisno od toga na koliko je objekata istaknuta firma, ukupna godišnja firmarina za predmetno pravno lice nije mogla biti viša od zakonom propisanog maksimuma, ako prethodno nije pribavljena saglasnost Ministarstva finansija u pogledu utvrđivanja većeg iznosa firmarine od iznosa predviđenog zakonom.
(Presuda Upravnog suda, U. 11615/20 od 6. X 2022)